Van militair naar koffiezetten

Van militair naar koffie zetten… Why?

Tientallen redenen kan ik bedenken waarom ik daar gelukkig van word, maar mijn innerlijke duiveltje kan ook heel goed alle beren op de weg schetsen. Chaos en twijfel in mijn hoofd als resultaat. Een proces van een jaar is nodig geweest om op dit punt te komen. Ik hak het daarom in stukjes voor jullie. Deel 1: mijn burn out.

Het idee begon voor mij echt te leven toen ik in september 2016 de inspiratiechallenge van The new business woman deed. Deze duurde een week en gaf elke dag behoorlijk diepe stof tot nadenken. Wat zijn nou de elementen die ik nodig heb om gelukkig te worden in mijn leven, maar vooral ook werk. Zij zien werk namelijk niet als losstaand iets, maar als instrument om de behoeftes in je leven te vervullen. Zo haal je er energie uit in plaats van dat het een energielek vormt. Dat was echt een openbaring want ik kwam rond die tijd met een burn out thuis te zitten en liep bij een psycholoog. Ik ging door een emotionele rollercoaster. Opgelucht om weg te zijn van werk, gedeprimeerd omdat ik me een totale mislukking voelde. Ik ben militair en kwam er na 8 jaar achter dat mijn motieven daarvoor altijd verkeerd zijn geweest. Een sterke bewijsdrang en zoektocht naar goedkeuring en bewondering waren mijn drijfveren. Dus, mijn positieve gevoel, mijn eigenwaarde was afhankelijk van anderen. Ik kan je vertellen: dat is vermoeiend hard werken.

Begrijp me niet verkeerd. Hard werken is helemaal niet erg, maar wel als het alleen maar energie kost en niets oplevert. Dus, op zoek naar een uitdaging die me wel energie geeft. Hierover lees je in de volgende blog meer.